in het juryrapport bij het zilveren penseel werd tijn onder meer geprezen om zijn 'dwarse voetjes', 'sterke, cartoon-achtige tekeningetjes, waarin hij knap actie en beweging weet te suggereren.' ook 'reduceert hij mensen, dieren en dingen tot hun essentie, maar vergroot ze daarna weer op details uit, wat vaak een karikaturaal en buitengewoon grappig effect heeft.' en dat terwijl 'niet alle juryleden even gecharmeerd waren van het weinig paedagogische karakter' van het boek. bovendien prees de jury zijn ongebruikelijke kleurenpalet. dus besloot tijn zijn volgende boek geheel in zwart-wit te maken.

vorige pagina . volgende pagina